مقاله ها
آموزش عمومی مهم ترین راه کاهش بار روانی ناشی از عفونت و بیماری پاپیلوماست
آموزش عمومی مهم ترین راه کاهش بار روانی ناشی از عفونت و بیماری پاپیلوماست
دانشیار ویروس شناسی دانشگاه علوم پزشکی ایران گفت: استیگما( انگ اجتماعی) از مهم ترین چالشهای فراروی تشخیص و درمان افراد آلوده به پاپیلوما ویروس و بیماری های ناشی از آن است.
به گزارش روابط عمومی سازمان نظام پزشکی مشهد، دکتر آنژیلا عطایی در حاشیه سمینار علمی «پاپیلوما ویروس و سلامت خانواده» همچنین بیان کرد: ویروس پاپیلوما عامل گروهی از بیماریهای مقاربتی مانند زگیل تناسلی است که معمولاً با شرم اجتماعی و ننگ همراه هستند. بسیاری از افراد مبتلا به این بیماری به دلیل ترس از قضاوت شدن یا طرد اجتماعی، به سراغ درمانهای نادرست یا غیرعلمی میروند. این استیگما میتواند باعث شود که افراد مبتلا از جستجو برای درمانهای مناسب خودداری کنند.
رئیس کلینیک پاپیلوماویروس دانشگاه علوم پزشکی ایران گفت: متأسفانه در برخی مواقع، بیماران مبتلا از سوی افراد غیرمتخصص یا افرادی که قصد سو استفاده دارند، مورد فریب و استفاده مالی قرار میگیرند. این افراد ممکن است بیمار را به خرید داروهای غیرمجاز، درمانهای خانگی خطرناک یا روشهای درمانی بدون پشتوانه علمی ترغیب کنند.
وی با اشاره به اینکه در بسیاری موارد مبتلایان ممکن است در روابط خود با همسرشان دچار مشکل شوند؛ گفت: در موارد زیادی افراد، یکدیگر را متهم می کنند و یا همسر خود را به دلیل ابتلا به اچپیوی مورد سرزنش و تحقیر قرار می دهند، که در هر صورت میتواند منجر به افسردگی، اضطراب و کاهش اعتماد به نفس در افراد مبتلا شود. لذا آگاهیبخشی به افراد در جامعه و همچنین توجه به ابعاد روانی و اجتماعی ابتلای افراد به بیماری بسیار مهم و ضروری است.
وی به اهمیت ارائه آموزشهای مرتبط با آگاهی رسانی در خصوص بیماریهای مقاربتی چون اچپیوی اشاره کرد و گفت: آگاهی و آموزش در خصوص ویروس پاپیلومای انسانی و بیماری های آن از جمله زگیل تناسلی اهمیت زیادی دارد. آگاهی از علائم بیماری، روش های انتقال و پیشگیری از آن، می تواند افراد را از خطر ابتلا محافظت کند و در صورت ابتلا، به تشخیص و درمان به موقع کمک کند. همچنین، آگاهی از نقش این ویروس در بروز بعضی انواع سرطان ها، می تواند افراد را به انجام اقدامات پیشگیرانه و غربالگری های لازم تشویق کند. طبق آمار، رابطه مستقیمی بین سطح تحصیلات و گزارشدهی و پیگیری جهت درمان بیماری وجود دارد. لذا ضروری است که در مناطق کمبرخوردار که عمدتا به دلایل مختلف کمتر فرصت دریافت اطلاعات لازم را دارند، آموزش های مرتبط با پیشگیری از بیماریهای مقاربتی و اگاهی رسانی در خصوص این ویروس و بیماری های آن صورت گیرد.
وی بر اهمیت واکسیناسیون در پیشگیری از آلودگی به پاپیلوما ویروس گفت: خوشبختانه با افزایش فضای ارتباطات به ویژه در حوزه فضای مجازی مردم آگاهتر شده و به خوبی پیگیری و مطالبه می کنند. به طوری که باید بگویم از مسئولین جلوتر گام برمی دارند؛ نمونه بارز آن این که مراجعه برای دریافت واکسن به شکل محسوسی رو به افزایش است.
وی در پایان در خصوص واکسیناسیون اچپیوی گفت: سن طلایی دریافت واکسن 9 تا 15 سال است اما ۹ تا ۲۶ سالگی در مراجع علمی توصیه می شود. همچنین با مشاوره پزشک تا سن ۴۵ سال و بالاتر نیز می توان واکسن دریافت کرد. به هر روی ایمنی ناشی از واکسیناسیون به قدری ارزشمند است که توصیه به تزریق واکسن نخستین توصیهی جامعه پزشکی در این خصوص است.ش
